Luna Rossa Extreme Prada dla mężczyzn

Historia jest taka:
Mój kochany brat wracał z wakacji i na bezcłówce testował perfumy. Biedaczek od lat szuka ZAPACHU. Jak dotąd bezskutecznie. Po powrocie, i odespaniu wielogodzinnego lotu, zadzwonił do mnie i z triumfem obwieścił, że znalazł to, czego od wielu lat szukał. Oczywiście nie bawił się w poetyckie opisy;) Dzięki prostym, żołnierskim słowom dowiedziałam się, że mam szukać czarnej butelki i jakimś czerwonym (...) i że to pachnie świeżo.
Co prawda świeżość nie bardzo mi się zgadzała, ale wspólnie ustaliliśmy,że chodzi o Pradę Luna Rossa Extreme. Zakupione zostały i nawet kilka razy ich użył, jęczą wciąż, że za słodko.
I finał Panowie. Zabrałam mu je.Obecnie zastanawiam się czy sprzedać, czy użytkować, bo ta lawenda tak na mnie cudownie wychodzi...
Kilka aplikacji sprawiło, że zapach teoretycznie dla mężczyzn, całkiem mnie zaczarował. Pachnie tak dobrze,słodko, lekko waniliowo. I nie jest to upiorna, lepka wanilia,lecz smużka wymieszana z wonią koloru lawendowego. Piękne.

Zacznę od reklamy zapachu - piękny katamaran,ocean,sztorm. Czuć coś niepokojącego w tej reklamie,marketing na wysokim poziomie. Reklama nastawia Nas na zapach mroczny,drapieżny i jednak sportowy,a tu niespodzianka,według mnie zapach nie ma nic wspólnego ze sportową kolekcją. Sam zapach stawiam wysoko w rankingu,aż dziwne ,że mało popularny. Pieprz połączony z ambrą,ale nie czuje szczególnego podobieństwa do Le Male.Jest coś co go może przypominać,to wanilia.

Na mnie Luna Rossa Extreme rozwija się jeszcze inaczej.

Owszem, czuć, że jest to gourmand, czuć lawendę(i prawdopodobnie inne zioła), wanilię. Jednak w życiu nie przyszłoby mi do głowy porównywanie go z Le Male.

W Luna Rossa Extreme czuję wyraźnie charakterystyczny styl Danieli Roche Andrier, ten sam, który występuje w Pradzie Amber Pour Homme Intense. Żywiczność, waniliowo-ambrowa słodycz i lekka dymność, plus dodatkowo ziołowość z Luna Rossa. Niezwykle ciekawy efekt.

Trwałość jest bardzo dobra, na mojej skórze ok. 13 h, projekcja więcej niż dobra przez ponad 6 h. Perfumy te otulają niczym ciepły i miękki szal.

Mimo wszystko wolę Amber Pour Homme Intense.

Bardzo dobre, słodkie zimowe perfumy na sezon świąteczno - noworoczny. Swoją recenzję zacznę od końca, od podobieństw. Kolega wcześniej wspominał o podobieństwie do Le Male, zgoda, natomiast przede wszystkim propozycja Prady jest moim zdaniem podobna do Tobacco Vanille, powiem nawet, że na mój nos dzieła Toma Forda i Prady posiadają identyczną bazę.

W otwarciu króluje lawenda zatopiona w czymś co nazywam "ambrowanilią". Lawenda w słodkiej ambrowo - waniliowej otoczce występuje również między innymi w Le Male, stąd podobieństwo do klasyka Jean Paul Gaultier, ale także do niszowych perfum Pegasus od Parfums de Marly. Z tą lawendą jest tak, że jeśli jest jej za dużo w "ambrowanilii", to pachnie ona brzydko. W Le Male proporcje są świetne, w Pegasus jest jej za dużo, w dziele Prady jest podobnie, odrobinę za dużo.

Potrzeba kilkudziesięciu minut, aby lawenda zelżała i wtedy mamy pieprzno - korzenno - waniliowe oblicze znane z Tobacco Vanille. Zapach jest słodki, ostry od przypraw, przytulno - kominkowy, bardzo w stylu Tobacco Vanille, dlatego jeśli ktoś gustuje w klimatach TV to test czarnej Prady jest jak najbardziej wskazany.

Projekcja zapachu duża, efektywna trwałość około 7 godzin, chociaż baza pobrzmiewa sobie delikatnie nawet i po dwunastu godzinach. Dobre perfumy, moim zdaniem niedocenione i szkoda, że są flankerem, bo wiele osób je sobie odpuści jak każdy inny flanker.

Co tu dużo gadać: słodki drzewno-aromatyczny zwyklak. Zaczyna się ciekawie z kamforową nutką czarnego pieprzu i pełną nutą jagód jałowca. Potem pod coraz cięższym płaszczykiem skrada się lawenda, taka z tych słodkich i chemicznych (już nie lubię ;[). Kolejne kroki, które dążą do ocieplenia kompozycji, nie mówią mi jeszcze nic o niefajnym finiszu. Pojawia się labdanum, sporo. Amber dosłownie zalewa tę kompozycję. Straszna, mordująca słodycz razem z labdanum, a jak dodamy do tego wanilię, to ach, za dużo tego dobrego jak dla mnie. Nie jest to jednak najgorsze. Samo to, to picie przesłodzonej (z deczka gęstej od cukru) herbaty. Kiedy wyczuwam, że temperatura nadal rośnie, a unoszące się aromaty dodatkowo wyostrzają słodycz i dalej drą mi sobą gardło, dowiaduję się po długim rozmyślaniu, że jest tu pieruńsko dużo iso e super, który nigdy mi nie umyka, bo się nie lubimy szczególnie. Tu robi niefajną macho-nutkę, której w męskich perfumach nie znoszę, bo jest aż groteskowa w dawkach, które zwykle oferuje nam mass-perfumeria.
Ogólnie jak dla mnie takie sobie. Poziom niższy niż Amber tejże firmy, jednakże obydwie nie zaskakują mnie niczym. Nie moja dziedzina.
+ bardzo trwałe i dobrze projektujące

Luna Rossa Extreme to perfumy idealnie nadające się na zimniejsze pory roku. Otulają niczym szalik. Całość pachnie słodko, za sprawą wanilii i ambry, z odrobiną zadziorności (pieprz) i aromatycznie - piękna, szlachetna lawenda.
Warto zwrócić uwagę na tę Pradę. Pachnie naprawdę wyjątkowo, choć nie każdemu przypadnie do gustu.

Faktycznie początek podobny do Le Male, jednak klasyk JPG jest o niebo lepszy, dlatego jest klasykiem. O LRE za jakiś czas nikt nie będzie pamiętać.. Początek najlepszy, aromatyczno przyprawowy, czuć lawendę, jałowiec i odrobinę bergamoty, ta faza jednak szybko znika i czuję intensywnie irysa, którego nie ma w składzie i waniliowo ambrowe tło. Zapach nijaki i gdzie to extreme bo na pewno nie w projekcji czy trwałości...