A*Men Pure Leather Pure Cuir Mugler dla mężczyzn

Zapach mocny,potężna trwałość i projekcja. A sam zapach- początek jest szorstki,wręcz drapiaca w nos skóra,owa skóra jest wręcz hamska i brutalnie atakujaca. Dalej pojawia się slodkawa baza klasyka,nie jest ona jednak w 100% jak w orginale. Czuć połączenie owoców,wanilii i miodu,niby jak w klasyku,ale mam wrażenie innych proporcji. Zapach napewno udany,pasujący do kolesia w skórzanej kórtce i z kilku dniowym zarostem. Używać z umiarem i tylko w chłodne dni.

Najdziwniejszy z całej rodziny, ekscentryczny kuzyn, czarna owca rodu "Ejmenów". Geny te same, spojrzenie również, rysy twarzy identyczne - jednak styl, mimo całej ekstrawagancji rodzinki, zdecydowanie odbiega od kanonów przyjętych przez lata tradycji. To A*men ubrany w skórę zdartą z dzikiego zwierza. Do tego mnóstwo kawy (jak zawsze),ogromna dawka mięty Muglera (nikt nigdy nie zaserwował takiej mięty pieprzowej, jak Thierry w 1995 roku), niewiele paczuli (niestety, nie ma ona nic wspólnego z legendarną paczulą Muglera – brak nuty grobowca), całość z wybitnie odstającą, skórzaną nutą. Nie mogę się oprzeć wrażeniu, że skóra, którą tu wyczuwam, to nie skórzana kurtka, lecz myśliwskie trofeum, które wisi w komnacie oświetlanej światłem pochodni. Jedyny A*men, którego nie potrafię nosić - testowałem globalnie, za każdym razem porażka. Mięta, kawa i skóra ściągnięta z dzikiej zwierzyny, to niezbyt perfumeryjne połączenie. Muszę przyznać, że mam również zastrzeżenia do samej mieszanki – wydaje mi się, że do klasycznej formuły dorzucono dziki akord skórzany, dlatego też Parfums de Cuir spośród wszystkich flankerów, są najbardziej podobne do klasyka. Niedostosowanie receptury nie opłaciło się, gdyż całość pachnie po prostu źle, a akord skórzany wybitnie nie współgra z pierwotną mieszaniną, wydaje mi się, że nawet nie próbowano dostosować formuły, tylko na chama doczepiono do niej fałd skóry.
Wypuszczenie Parfums de Cuir w 2012 roku, było odważną zagrywką, według mnie nieopłacalną bo z tego co wiem, jest to najmniej pożądana (i według mnie najsłabsza) limitowanka z całej serii.

Siedem godzin trwałości, przy dużej projekcji (przez trzy godziny).

Nie wiem, co myśleć o tej wariacji, jest trochę nijaka/bezbarwna, przynajmniej w moim odczuciu. Klasyk jest niedoścignionym wzorem w ilości słodyczy możliwej do zastosowania w perfumach. Pure Malt miał eksponować whisky, Havane tytoń.W Pure Leather tematem przewodnim miał być akord skórzany..czyli poprzeczka wędruje trochę niżej w porównaniu z poprzednikami. A pachnie to wszytko tak.. .Początek gryzący, przyprawowy, czuć wyraźnie miętę w zderzeniu z wanilią, niektórzy wyczuwają pastę do butów i coś w tym jest. Da się wyczuć jakąś mdłą, smolistą substancję, która wyznacza główne brzmienie i stanowi "clue" kompozycji. Szczerze mówiąc brakuje"skórze" Pure Leather powabu...nie wiem do końca czemu tak jest( w zestawieniu z owocami ta idealnie leży np. w Paco Rabanne 1 M).
Podsumowanie:
Kolejna pozycja limitowana A*Men-a, dosyć trudna w odbiorze, za sprawą mocno wytrawnego/gorzkiego ujęcia akordu skórzanego, mniej słodka, o poprawnych w porównaniu z klasykiem parametrach.

Oczekiwania były ogromne i nie do końca zostały spełnione, lecz i tak jest dobrze, bo nosi mi się tego A*mena wyjątkowo przyjemnie, w przeciwieństwie do oryginalnej wersji, której póki co nie znoszę.

Z początku gorzka, piekąco-gryząca skóra zaskoczyła mnie, spodziewałam się bardziej szlachetnego jej ujęcia, bądź też mocniejszego, animalistycznego akcentu, po tym jak się człowiek naoglądał marketingowej propagandy ;) Niestety na tym etapie to dla mnie skóra typu podłej jakości i nieciekawego aromatu skaj, na szczęście z niezbyt okrzesanej i dziwnie chemicznej uspokaja się i przycicha, ale znowuż za bardzo.
I w tym największy sęk. Tej skóry powinno być tu więcej, więc wielbicielom skóry w wersji "dużo, długo i dobrze" niestety przyjdzie obejść się smakiem.

Dalej pojawiają się słodkości - karmel przypomina mi świeże, ciągnące się jeszcze toffi z polskich "Krówek". Tak przyjemnego wrażenia karmelu w oryginalnej wersji nie dostrzegam, więc ta mała zmiana cieszy mnie ogromnie. W tle wybrzmiewa jeszcze miód, odrobina kawy i oczywiście paczula.

Trwałość na skórze - około 8 h, wyczuwalny przez cały czas dla noszącego, z umiarkowaną projekcją, stopniowo zmniejszającą się.
Polubiłam i chętnie będę nosić w chłodne dni, ale "skórzaność" tej wody pozostawia wiele do życzenia, dlatego o pełnej miłości mowy być nie może. A dobre, współczesne, mocno skórzane perfumy wciąż poszukiwane...